Гүзәлем Чаллы

Кама буйлары таллы,
Карап күзләрем талды.
Иркәм биргән кулъяулыкны
Шул таллар алып калды.
Әй гүзәлем Чаллы, Чаллы,
Йөрәкнең янган чагы.

Далаларым

Далаларым, сезгә карап дулкынланам,
Мин бит күпме язлар ямен күргән чабан.
Җырлап киләм домбра чиртеп ат өстендә,
Яшьлек дәрте янып тора шат йөземдә.
Уа малым, әй ширкенай,
Җәйләүләрем иркен, бай!

Дан сиңа, дан, Башкортостан!

Уралымның иркен күкрәгендә 
Азат шоңкар горур очканын 
Карыймын мин чиксез шатлык белән: 
Дан сиңа, дан, Башкортостаным! 

Газиз илем — Туган җирем

Бала чагым узган җирем,
Газиз илем — Туган җирем,
Туган җирем,
Син тормышым, җырым минем,
Мәхәббәтем, моңым минем,
моңым минем,
Сөям сине, нурлы җирем.

Газиз Өфем

Газиз Өфем, гүзәл калам,

Синдә генә бәхет табам,
Ераклардан сагынып кайтам
Сиңа кабат, әй башкалам.
Сине мактап куп җырланган,
Күпләр сиңа гашыйк булган.
Шул бик күпләр арасыннан
Мин дә гашыйк сиңа, Өфем.

Газизеңнең гомерен озынайт

Кулың болгап калдың су буенда,
Ярның бу ягына чыкмадың.
Яулык алып күз яшеңне сөрттең,
Еладың шул, түзмәдең…