Исеңдәме?!
Исеңдәме һаман, ул чәчәкле ялан,
Такыяләр үрдек бергәләп,
Шатлыктан без очтык, бар дөньяны кочып,
Син идең бер — сихри күбәләк.
Исеңдәме һаман, ул чәчәкле ялан,
Такыяләр үрдек бергәләп,
Шатлыктан без очтык, бар дөньяны кочып,
Син идең бер — сихри күбәләк.
Гомеркәем үтә еракларда,
Сагындырган дуслар, туганнар.
Туган якны ташлап китмәсәң дә,
Йөртә бит ул язмышлар.
Аккошлар нигә моңсулар?
Әллә китәләр микән?
Язлар, җәйләр нигә шулай,
Бик тиз үтәләр икән?
Алсу таңнарда мендек талларга
Без бергәләшеп, яшьлек дусларым.
Сокландык көнгә, тыңладык бергә
Туган якның моңлы кошларын.
Бәйрәмнәрдә дус-ишләре күп,
Кайгы да дуслар сирәк,
Шуңа да тогры дусларны
Салый белергә кирәк!
Сер бүлешер дуслар булсын
Күңелләрең тулганда.
Сагышлар тиз үтеп китәр
Җан дусларың булганга.
Туган яклар — изге яклар,
Күңелдә яши шулай.
Безнең якта зәңгәр һава,
Алтын кояш, көмеш ай.
Оҗмахлар да кирәк түгел,
Туган якка җитми ул.
Еллар узган саен якын,
Күнелдән хич китми ул.
Үсмер чакта без кичләрен
Атлар көттек яланда.
Бергәләп учак ягулар
Хәтерләрдә һаман да.
Еллар узган, йөрәк тузган,
Шук малайлар кайларда?
Сагынып шушы чакларны
Урап кайтам уйларда.
Тормыш сукмаклары сикәлтәле,
Ярсый җилләр, була давыл да.
Сагышлардан җаным әрнегәндә
Ярый әле син бар янымда.