Тормыш, исәнме!
Бу язда да, тагын бу язда да
Шомырт чәчәкләрен иснәдем.
Чәчәк алып килде бу кем дисәм,
Син икәнсең, Тормыш, исәнме!
Бу язда да, тагын бу язда да
Шомырт чәчәкләрен иснәдем.
Чәчәк алып килде бу кем дисәм,
Син икәнсең, Тормыш, исәнме!
Канлы яу кырларыннан кайтмый калган
солдатлар кайчак килә уема,
туфрак булмаган алар, ак торнага
әверелгәндер кебек тоела.
Җылы җәйнең яме —
Җәйгор балкып яна.
Җиргә яңгыр түгел,
Җиргә гәүһәр тама.
Һәр чәчәкнең үз төсе бар,
Һәр чәчәкнең үз төсе.
Татулыкта, бердәмлектә
Туганлыкларның көче шул,
Туганлыкларның көче.
Юксынам да сезне, чыгам кырларга,
Кырларда тирбәлә язгы томаннар.
Томаннар да никтер моңлы сыманнар…
Зарыктым күрергә сезне, туганнар.
Күңелләрне күтәрергә
Янда якын дуслар бар.
Авыр чакта дуслар сирәк,
Кирәк була туганнар.
Сайрый бер кош моңсу йөрәккә,
Чайкала дус оя, тирәктә.
Чит җирләргә таралдык туганнар
Араларда кырлар, ураманнар.
Синдә — бер кан, миндә — бер кан,
Бер үк кан ага тамырдан.
Син — газиз туганым минем,
Бер нәселдән, бер ырудан.
Бездән әле гомер үтмәгән,
Мәшәкатьләре дә китмәгән.
Гомер аргамагын иярлик без,
Вакыт дилбәгәсен җибәрмик без.
Бик зур мөлкәтем бар бәхетемә,
Байлык түгел — туплап җыйганнар.
Сездән башка ничек яшәр идем,
Ярый әле сез бар, туганнар.