Синең өчен яшим (икенче вариант)
Карлар ява, ява карлар,
Үтә көннәр, үтә атналар.
Ә мин көтәм, зарыгып көтәм,
Минем ярым, гөлчәчкәм.
Карлар ява, ява карлар,
Үтә көннәр, үтә атналар.
Ә мин көтәм, зарыгып көтәм,
Минем ярым, гөлчәчкәм.
Синең өчен — туганмын җиргә,
Янәш барырга дип гомергә.
Пар аккоштай очаек җаным,
Киң офыкларга гел бергә.
Йөрәгемне сиңа бүләк итәм,
Син дигәндә әзер барсына.
Алларыңа басып, күзеңә карап
Яратам дип әйтәм каршыңда.
Язлар булып төшләреңә керәм,
Кар буранлы кышкы төннәрдә.
Тамсы булып керфегәңә кунам,
Үзәк өзгеч салкын көннәрдә.
Йөрәкләрдән хисләр генә таша,
Ә күзләрдән назлар түгелә.
Синең өчен йолдыз кебек янам,
Кояш булам тормыш күгеңдә.
Синең өчен һәрчак аяз,
Зәңгәр һава,
Синең өчен сәйлән сыман
Карлар ява.
Сәйлән карлар бар хәятне
Били акка —
Табигатьне сафлык күмә
Синең хакка.
Яңгыр ява иде көзге кичтә,
Мин очраттым сине, кадерлем.
Сулы чәчең, моңсу карашыңны
Бүгенгедәй ачык хәтерлим.
Шул мизгелдән минем йөрәк яусыз
Бирелде тик сиңа әсиргә.
Синең мәхәббәтсез сулырмын дип
Секунд саен күңел ачына.
Синең өчен — туганмын җиргә,
Янәш барырга дип гомергә.
Пар аккоштай очыйк ла җаным,
Киң офокларга гел бергә.
Синең өчен алсу таңнар ата,
Синең өчен исә җилләр дә.
Синең өчен сандугачлар сайрый,
Синең өчен чәчәк җирләрдә.
Мәңге сүнмәсен дип ялкыны
Сөюемне салдым җырларга.
Еллар үткәч исләремә алып
Бер еларга, берчә җырларга.