Сыерчыклар
Өметем өзелгәч,
Кайгыдан түзмәдем,
Ни эшләргә белми,
Киңәшче эзләдем.
Өметем өзелгәч,
Кайгыдан түзмәдем,
Ни эшләргә белми,
Киңәшче эзләдем.
Яфраклар очалар, яфраклар,
Җитте дә, ахыры, көз ае…
Оясы алдында сыерчык
Утыра сызгырып, моңаеп.
Сандугачым, бик сайрыйсың,
Ни моңың бар бу айда?
Мин дә синең кебек моңлы,
Сабыр итәм шулай да.
Тал арасы, тал арасы,
Талда тургай баласы.
Яннарымда тыным белән
Тартып кына аласы.
Тал арасы, тал арасы,
Талда тургай баласы.
Сагынганда яннарыңа
Очып кына барасы.
Сандугач сайравы шундый моңлы,
Күңелләрем йомшый да гына.
Сандугачым, нигә синең моңың,
Кайгыларны арттыра гына?
Сандугачым-сайрар кошым,
Синең моңга зарыкканмын.
Күптән көздә яшәсәм дә
Барлыгыңны онытмадым.
Дим талына кунып,
Кемне көткән булып,
Сайрый икән сары сандугач?
Ничек түзсен кошкай,
Минем сердәш дускай,
Эчкәйләре тулы моң булгач?
Туган илдән читтә, еракта
Бер сандугач моңын тыңладым,
Сагынгуга, сары сагышка
Түзә алмый кушылып җырладым.
Туган илдән читтә, еракта
Бер сандугач моңын тыңладым,
Сагынгуга, сары сагышка
Түзә алмый кушылып җырладым.