Сагынмас та идем
Тальян гармун тартып, уйнап-көлөп,
Түшкә казап тугай гөлләрен,
Үткәрмәсәм җылы кочагында
Яшьлегемнең алсу көннәрен,
Сагынмас та идем туган якны,
Сагынмас та идем шул чакны.
Тальян гармун тартып, уйнап-көлөп,
Түшкә казап тугай гөлләрен,
Үткәрмәсәм җылы кочагында
Яшьлегемнең алсу көннәрен,
Сагынмас та идем туган якны,
Сагынмас та идем шул чакны.
Күзәемә кайтам көзен,
Бар табигать алтында.
Ак каеннар кулын суза,
Алар мине сагынган.
Кичексәм, кичерә торган
Дусларым бар Дусайда.
Кайтам әле, кайтам, Дусай,
Сагындырдың бу айда.
Мине сагындыгызмы,
Мине таныдыгызмы,
Шаулап куандыгызмы, каеннар?
Талгын гына Идел ага
Туган ягыма таба.
Бөдрә талларын тирбәтеп,
Кояшта нурлар уйнатып,
Чал дулкыннары ярга кага.
Юл өстенде үсеп тора
Әлмәтем чыршылары.
Чыршыларны мактап җырлар
Илемнең җырчылары.
Сагынам да кайтам, туган ягым,
Күңел моңсулана киткәндә.
Әллә хушлашканда шулай авыр,
Әллә очрашуны көткәндә,
Күңел моңсулана киткәндә.
Бар кешенең күзе синдә,
Сабан туе гүзәле.
Бүген сине күзәтерләр,
Мең карашка түз әле.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Сыерчыклар оча. Оялар кала,
Балалары канат ныгытса.
Ата йорты моңсу булып кала,
Балалары китеп югалса.