Мин яратам сине (икенче вариант)
Күпме дөньяда кайгылар,
Күпме дөньяда хәсрәтләр!
Берни дә тормый,
Беркем кирәкми,
Сакла безне ялгызлыктан…
Мин яратам сине,
Мин юксынам сине…
Сакла безне ялгызлыкта.
Күпме дөньяда кайгылар,
Күпме дөньяда хәсрәтләр!
Берни дә тормый,
Беркем кирәкми,
Сакла безне ялгызлыктан…
Мин яратам сине,
Мин юксынам сине…
Сакла безне ялгызлыкта.
Мин яратам гашикларны,
Гашыйклар матур була.
Назлап сөйгән кыз алдында
Егет тә батыр була.
Күк йөзендә талгын гына очкан
Торна тавышларын ишетәм.
Сагыш белән үзем ялгыз калам
Шул торналар белән син китсәң.
Хыялымда мин табынган күзләр
Көтмәгәндә генә табылды.
Моңа чаклы урап-урап үткән
Юлларыбыз килеп тап булды.
Әллә ни уйлама, хатлар да юллама,
Көтәм мин тик синең килүең.
Күңелдә якты хис, көтәм мин иртә-кич,
Сагындым елмаеп-көлүең.
Йөрәктәге хисләремне саклыйм,
Сиңа гына бүләк итәргә.
Сихри, татлы, серле уйларымны
Сиңа гына телим әйтергә.
Көзләр җиткән, җәйләр киткән,
Кошлар җылы якка киткән
Ә мин һаман сине көтәм,
Чәчәкләрне бүләк итәм.
Сагышлардан-әрнүләрдән килеп кердең син күңелемә,
Сүнеп барган күзләремне караттың син, җаным, үзеңә.
Мин бит сине шушы көнгә кадәр күргәннәрем булмады,
Нишләтим соң йөрәгемне, ул бит бары сине сайлады.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишләргә сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Кешелек дөньясы башланган заманнан
Кешелек догасы — “Мин сине яратам!”.
Йөрәктән — йөрәккә ул күчеп килгән,
Өч сүз алдында һәр кем баш игән.