Күңелем Ленин белән сөйләшә
Казан әле, Казан уянмаган,
Яфрак белән яфрак серләшә.
Йөрим таңда Ленин урамында,
Күңелем Ленин белән сөйләшә.
Казан әле, Казан уянмаган,
Яфрак белән яфрак серләшә.
Йөрим таңда Ленин урамында,
Күңелем Ленин белән сөйләшә.
Без кемнән ким әле бу якты дөньяда,
Бер дигән бит әле хәлебез.
Кайгырмыйк әле без кайгыга үч итеп,
Юкка да борчылмыйк әле без!
Сез сораган җыр яңгырый
«Күңел» дулкыннарында.
Ут өстәгез, янсын йөрәк
Сөю ялкыннарында.
Гөлбакчага кермим инде,
Гөл чәчәге сулгандыр.
Сөйгән ярым ятка калды —
Күрәчәгем булгандыр.
Кайда йөрдең, бәхет?
Көттем сине күптән.
Җирдән көткән бәхет
Иңде миңа күктән.
Ал да димим, гөл дә димим,
Бакчамда бар күк сирень.
Чәчәгенә карап туймыйм,
Гел күзләрең күк синең.
Кышкы юлдан акбуз килә,
Чаба-җилә, чаба-җилә,
Көпшәк карны яра-яра,
Чана җилә, чана җилә.
Ерак юлга киткән чакта
«Онытма мине!» — дидең.
Дерелдәгән кулың белән
Кыр чәчәкләре бирдең.
Яңгыр, яңгыр, җылы яңгыр, чәчләр чылата,
Каеннарны чыклар белән, август елата.
Җәй безнең белән хушлаша,
Күңелем минем адаша,
Көзге яңгыр сагышлар ата.
Көзге урман аша юлга чыктым,
Камышларны үбеп җил уза.
Тирә-ягым сихри моңга талган:
Үзе бер тамаша, могҗиза.