Кабат сагынма икән…
Бәхетле булып таңгача
Йөргән идек икәү без.
Кавышырга да өлгермичә
Аерылган икәнбез.
Бәхетле булып таңгача
Йөргән идек икәү без.
Кавышырга да өлгермичә
Аерылган икәнбез.
Уйнадың да, кушыл, — дидең,
Елмаеп, күзләремә.
Магнит кебек көең тартты,
Кушылдым үзләренә.
Сагындым, сагындым, сагындым
Син кайда, син кайда, син кайда
Бер көнне очрашып
Бер көнне табышып
Мәңгегә кавышыйк без әйдә
Җаным тулы сагыш,
Кагылмагыз ялгыш,
Яшем тора атылып чыгарга.
Сорамагыз, нигә
Йөрәк әрни, көя.
Ничек кенә, ничек чыдарга?
Икәү бергә үткән сукмаклардан
Йөрим әле һаман моңланып.
Бергә чаклар инде артта калган,
Сизелмәде гомер узганы.
Ак каенның йөзен телеп
Исемеңне язгансың,
Миңа булган хисләреңне
Бүлеп аңа салгансың.
Сандугачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Күзем йомсам, күз алдымда
Торган кебек буласың.
Кара карлыгач микән,
Сары сандугач микән
Аны үстергән әнкәсе?
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән туфрак эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сиңа тарта күнел,
Кайтчы, иркәм, кайтчы яныма.
Кыйгак-кыйгак каз кычкыра,
Адашып калган микән?
Һаваларга оча алмый,
Канаты талган микән?