Казах вальсы

Йомшак нурлар сибә-сибә килә май,
Яшел киемнәрен кия киң тугай.
«Сагынып кайттым туып үскән илне» — дип,
Киң тугайда канат кага бер тургай.

Кайларда йөрисең, сөйгән яр

Кәккүкләр моңая,
Кәккүкләр еракта,
Кешеләр шикелле алар да.
Гомерләр юрасын,
Бәхетләр сорасын
Кәккүкләр без сөйгән ярларга.

Көтә дусларым

Бисмиллалар әйтеп, юл догасын укып,
Чыгып китәм озын юлларга.
Озын юллар хәтәр, бәлә килсә әгәр,
Таянам мин якын дусларга.

Көзге чәчкәләр

Кошлар ерак киткәч,
Салкын җилләр искәч,
Башын ия көзге чәчкәләр.
Сиңа көзләр түгел,
Язлар килер идем,
Әгәр сине көтә дисәләр.

Күңелләрдә урын тармыни

Язмыш уртак була кошлар бергә
Бер ояда тормыш корганда.
Хәтер калдырулар нигә кирәк
Матур көннәр туып торганда.