Яшьлегем кайтавазы (беренче вариант)
Ерак язлар аша
Таныш казлар дәшә —
Үткәннәрдән алар кайтаваз.
Әмма синсез генә,
Әмма минсез генә
Болыннарга шаулап кайта яз.
Ерак язлар аша
Таныш казлар дәшә —
Үткәннәрдән алар кайтаваз.
Әмма синсез генә,
Әмма минсез генә
Болыннарга шаулап кайта яз.
Зәңгәр яулык болгап озатып калдың
Борма-борма юллар чатында.
Ара ерагая барган саен,
Мин борылып карыйм артыма.
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Яшь чактагы сукмаклардан
Яшьлегемне эзләдем.
Күпме генә эзләсәмдә
Таба алмадым эзләрен.
Куш тирәккә куш яулыклар бәйләдем мин,
Куш шатлыклар булып җилберләсен өчен.
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Тирәкләргә башым идем иртә-кичен.
Шомыртлар белән узышып
Язлар саен ак чәчәктә,
Авылым алмагачлары,
Чәчәкләрне көнләштереп,
Гүзәл яши, гөрләп яши
Минем авылдашларым
Җил белән серләшкән каеннар
Яңарта яшьлегем хисләрен.
Шомыртлар ак шәлен ябынса,
Сагынам авылым кичләрен,
Сагынам, сагынам өзелеп,
Ялкынлы яшьлегем эзләрен.
Табигатьнең кырыктагы
Ялгыз хатын кебек чагы:
Көн дә яңгыр, көн дә җилләр яфрак куа.
Иртә-кичен күкләр соры,
Көндез сирәк кояш нуры.
Бу вакытта матур таңнар сирәк туа.
Караңгыда тынлык,
Сүнде сөю чаткысы.
Ул кабынмас кабат,
Тоймыйм йөрәк җылысын.
Көн әйләнде төнгә.
Яшим инде төшләрдә,
Томан аша берәү
Тели сыман өндәргә:
Җир-күкләрдә бар да парлы диләр,
Кояшның да тиңе–ае бар.
Кошларның да пар канаты була,
Ялгызларның гына пары зар.