Бишек җыры (дүртенче вариант)
Әлли-бәлли итәр бу,
Мәдрәсәгә китәр бу;
Тырышып сабак укыгач,
Галим булып җитәр бу.
Әлли-бәлли итәр бу,
Мәдрәсәгә китәр бу;
Тырышып сабак укыгач,
Галим булып җитәр бу.
Шаулар елгалар, елгада сулар,
Тиздән чәчәкләр, чәчәкләр чыгар.
Безнең бакчага сандугач килер,
Килер дә синең исмеңне сорар,
Әлли-бәлли, әлли-бәлли,
Килер дә синең исмеңне сорар
Әлли-бәлли: йом син күзең,
Әлли-бәлли — татлы сүзем.
Йоклый инде бөтен бәбиләр дә,
Йоклый инде хәтта әбиләр дә.
Әлли-бәлли, йом син күзең,
Әлли-бәлли, татлы сүзем.
Кояш ятты бишегенә,
Күзләрен йомды.
Кошлар да сайрамый инде.
Чишмәләр тынды.
Яфраклар да серләшмиләр —
Йоклады каен.
Без дә йоклыйк,
Бәү-бәү итик,
Улым, улкаем…
Бер ояда үскән кошлар кебек
Таралабыз, йөртә язмышлар.
Бертуганнар булгач, уртак бит ул
Югалтулар безнең, сагышлар.
Аралар ерак димәсен,
Килсен безгә якын дус.
Киң Иделнең суы татлы,
Халкыбызның йөзе якты,
Йөзе якты, күңеле хуш!
Кочагыма алам назлап,
Бирәмен җан — җылымны,
Ана өчен бала бәгыръ
Улыммы ул, кызыммы.
Сөйлисем дә килми,
Көйлисем дә килми,
Диварга да дәшүнең мәгънәсен күрмим.
Әллә олыгайдым,
Бәлки, күпне уйлыйм,
Тик шулай да, соңгы вакыт авыр йоклыйм.
Борчылам барсына,
Дөньяның зарына,
Бездән ниләр калыр, диеп дәвамнарга.
Тарихларда калды
Күмелеп милли байлык,
Аннан башка бит юк яшәү, — Аңла! Халкым!
Шаулатып яшибез җирне,
Җил-давылларны җиңеп.
Нинди бәлаләр килсә дә,
Йөрмибез башны иеп.
Бирешмибез бернигә дә,
Без имән кебек эле.
Ишетсен, әйдә, бар галәм:
Без татар егетләре.
Бөрлегәнем, җиләгем, дип
Иркәли мине әни.
Мин бит әле бик кечкенә,
Мин бит әле бик нәни.