Бәхет өчен
Бәхет өчен күп кирәкми,
Гел янәшә барсын юллар.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Минем куллар — синең кулда,
Синең куллар — минем кулда.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Гел янәшә барсын юллар.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Минем куллар — синең кулда,
Синең куллар — минем кулда.
Кирәк түгел көндә чәчәк биреп,
Көндә сине «Яратам!» дип тору.
Мөһим, саф һавадай, эчәр судай,
Бер-береңнең кирәклеген тою.
Юлда йөрсәм, никтер күңелем
Яктыра матур уйлардан.
Нинди серләр бардыр офыкта? —
Чакыра әллә кайларга.
Каеннары ай-яй ак икән,
Сөю белән тулы чак икән,
Каеннардан якты моң тама.
Тәүге бәхет килә аны көткәннәргә,
Саф йөрәкләр тик көтеп алыр.
Минем бәхет синдә, булыйк мәңге бергә,
Синсез, җаным, күңелем сулыр.
Мәхәббәттән бәхет көткән чагым,
Җыл-давыллар тынып калачак.
Кышлар гына үтсен, кышлар гына
Кышлар гына үтсен,
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Тал-тирәкләр яфрак ярачак.
Янгыр көткән иген кыры сыман,
Сагынып көтәм сине, зар булып.
Кил син, бәгърем, кил син, бәхет кошым,
Гомерлеккә мина яр булып.
Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.
Күпме көттем бәхет кошым,
Өметемне өзмәдем.
Сөю булып килгән икән,
Сөю булып килгән икән,
Ә мин шуны сизмәдем.
Мин бәхетле диеп яшәү өчен
Очырмамын кулдан бәхет кошын,
Мин бәхетле–кыйблам, үз тормышым,
Илһам бүләк иткән язмышым.