Бәхеткә урармын

Кояшлы көннәрдә, караңгы төннәрдә
Атналар, айларда йөрелгән кайларда?
Язлардан-җәйләрдән көзләргә-кышларга
Син кереп югалдың, кайларга юл алдың?
Моңсу көзгә кереп син югалма,
Коеп яуган яңгырларда калма!
Кар-бураннар сине өшетмәсен,
Ялгыз җаннар мине ишетмәсен.
Яз килә бит, әгәр шуны белсәң,
Җәй көннәре төшләреңә керсә,
Яннарыңда шул чак мин булырмын,
Бәхеткә урармын!

Бәхетемнең кояшы бул, ярым

Кешелеккә яз китергән таңның
Яктысында синең йөзне күреп,
Актарылып Идел ташыган күк,
Мәхәббәтем алды тулы ирек…

Бәхетем-мәхәббәтем

Әлеге кәдәр мин сине
Нигә күрмәдем икән
Доньяларда барлыгыңны
Нигә белмәдем икән
Көтеп-көтеп алдым сине
Син дә көткәнсең икән
Хәзер җаным пар аккоштай
Гел бергә булыйк иркәм