Бәхетле бул бүген
Килер иртәгә, дип
Син бәхетне көтмә.
Тизерәк үтсен диеп,
Бүгенгене өтмә!
Килер иртәгә, дип
Син бәхетне көтмә.
Тизерәк үтсен диеп,
Бүгенгене өтмә!
Кояшлы көннәрдә, караңгы төннәрдә
Атналар, айларда йөрелгән кайларда?
Язлардан-җәйләрдән көзләргә-кышларга
Син кереп югалдың, кайларга юл алдың?
Моңсу көзгә кереп син югалма,
Коеп яуган яңгырларда калма!
Кар-бураннар сине өшетмәсен,
Ялгыз җаннар мине ишетмәсен.
Яз килә бит, әгәр шуны белсәң,
Җәй көннәре төшләреңә керсә,
Яннарыңда шул чак мин булырмын,
Бәхеткә урармын!
Агы бар, каралары,
Язмышның яралары.
Ах иткән төннәрнең, дуслар,
Бар икән дәвалары.
Кешелеккә яз китергән таңның
Яктысында синең йөзне күреп,
Актарылып Идел ташыган күк,
Мәхәббәтем алды тулы ирек…
Әлеге кәдәр мин сине
Нигә күрмәдем икән
Доньяларда барлыгыңны
Нигә белмәдем икән
Көтеп-көтеп алдым сине
Син дә көткәнсең икән
Хәзер җаным пар аккоштай
Гел бергә булыйк иркәм
Иркә нурлар күңелемдә
Уйный бүген, уйный.
Язлар яна йөрәгемдә
Кояш булып елмай.
Очраштык та уйнап кына,
Гашыйк булдым чынлап сиңа
Көтәм хәзер күрешүне,
Минутлар санап кына
Ярып ала алмыймын йөрәгемне,
Әйтә алмыймын әйтер сүзләремне.
Сизә микән шуны сөйгәнем?
Ашкына йөрәгем,
Юлларның юк очы,
Кемнәрнең кулында
Бәхетем ачкычы?
Ничә еллар сиңа багышладым,
Күңелемнең сагыш-моңнарын.
Йокыларга китсәм сине уйлап,
Сине уйлап атты таңнарым
Сиңа килдем, үтеп гомеремнең,
Каршылыклы, авыр юлларын.