Ак яулыклар салам әле
Ак төс — шатлык төсе диеп әнкәй,
Яулыкларның сөйде(ң) гел агын.
Безнең янда йөредең кояш булып,
Елаганда качып еладың.
Ак төс — шатлык төсе диеп әнкәй,
Яулыкларның сөйде(ң) гел агын.
Безнең янда йөредең кояш булып,
Елаганда качып еладың.
Чәчләреңә япкан ак яулыгың
Бик килешә, әнкәм, йөзеңә.
Ак яулыгың төсле ак күңелең,
Саф күңелең чагыла күзеңдә.
Ничә тапкыр инде
Якты язлар килде,
Ничә тапкыр тамды тамчылар.
Юлларыңа карап,
Көннәремне санап,
Хәбәр көтәм һәрбер юлчыдан.
Гөмер үтә тора, картлык җитә тора
Язмыш маңгайларга сырлар салдыра.
Шушы нәсыйхәтем үтә берүк балам,
Үтә берүк, сиңа әйтеп калдырам!
Язгы сулар ургып аккан чакта,
Күңелләрем сине юксына,
Язлар ямьле түгел синнән башка,
Кайт син, балам, тизрәк кайтсана.
Кайт, күз нурым, кайт туган ягыңа,
Тургайларың сине сагына.
Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.
Гел уемда, һаман уемда,
Атлар уйный урман буенда,
Әйтерсең лә сабан туенда, әй, туенда,
Сагынуга дәва юк икән, а-һа-һа-һа-һа.
Сабантуйлар гөрли авылда
Атлар әзерләнгән ярышка
Ялан тәпи малай сыртында
Ят кебек тә, кебек танышта.
Әй, яшьлегем,атта син яшкән
Сабырсыз,түземсез чагым.
Атлар чаба сабантуйларда
Җилләр тарап сүтә ялларын
Иделем, гел сиңа ашкынам,
Дулкыннар атылган ярыңа.
Ашкынам, сөенәм… Ә кайчак көенәм,
Тынгылык табалмыйм җаныма.
Әйдә, дустым, озат мине
Уйсу җиргә җиткәнче.
Озат мине
Уйсу җиргә җиткәнче.
Таңнар атар, чулпан калкыр
Без аерылып киткәнче.
Чулпан калкыр
Без аерылып киткәнче.