Җан ярсуы
Чишмәлектә язны бик тә моңсу,
Тирәклектә сайрый таң кошы.
Сагынып еларсыңмы су алганда,
Чагылып китсә гәүдәм балкышы,
Чагылып китсә гәүдәм балкышы?
Чишмәлектә язны бик тә моңсу,
Тирәклектә сайрый таң кошы.
Сагынып еларсыңмы су алганда,
Чагылып китсә гәүдәм балкышы,
Чагылып китсә гәүдәм балкышы?
Кышлар узып, ямьле язлар килсә,
Сагыш, шатлык чиксез көчәя.
Өмет тулы күзләр, күзләр көтеп,
Тезләнәләр серле хисләргә.
Сөйләр идем, сагынганда,
Серләремне җилләргә.
Җилләр, җилләр,
Йомшак җилләр,
Сәлам әйтче чибәргә.
Гел кояштан торган юллар безне
Офыкларга таба илттеләр.
Гел хыялдан,
Гел хыялдан торган сүзләремне
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр.
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр, җитеннәр.
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Арада ярлар… уртада агым —
Син аргы якта, мин бирге якта.
Шулай булса да минем җырларым
Гел синең хакта, гел синең хакта.
Җәйге кичтә чыгам болыннарга —
Икәү генә йөргән җирләргә.
Ул вакытлар калды, микән ни соң
Инде сагынып кына сөйләргә?!
Җырлый аккош соңгы җырын,
Мәхәббәтен юксынып,
Шауламый урман, исми җил —
Галәмнәр калган тынып.
Җырлый аккош җиргә-күккә
Моңнарын сибә-сибә,
Ярда камышлар яшь түгә
Яфракның яше кибә.
Җырлый аккош соңгы җырын, Мәхәббәтен юксынып, Шауламый урман, исми җил — Галәмнәр калган тынып. Җырлый аккош җиргә-күккә Моңнарын сибә-сибә, Ярда камышлар яшь түгә Яфракның яше кибә. Ярсу елга шарлавыклар Аның җырын куәтләп, Никтер кыймыйча торалар Кушылырга күмәкләп. Җырлый аккош моңлы җырын, Җан өзгеч хәтирәләр, Табигать бит — хыянәтсез, — Хыянәтсез мәхәббәтне Күкләргә күтәрәләр.
Иртә таңнан, иртә таңнан
Киләм иркен кырга.
Һәм уятам, һәм уятам
Урман, тугайны.
Минем белән бергә,
Бергә эшкә чыга —
Күккә үрли сабан тургае.