Килмә

Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.

Зимфирәкәй

Зимфирәкәй, кемгә гөлләр өздең,
Арышларда йөрегән чагыңда?
Сандугачтай матур, сылу кебек
Күбәләкләр оча юлыңда.

Гашыйклар — дөньяның терәге

Син — минем ал таңым, эзләгән язмышым,
Кердең бит күңелгә, китмәскә гомергә.
Хыялда яшәгән, яшендәй яшьнәгән
Ут булып балкыдың йөрәгем түрендә!

Бәхет (өченче вариант)

Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.

Бер картлыкта, бер яшьлектә

Хәмдүнә:
Бик фасонный егет булып
Мендең сәхнә түренә.
Җырлый-җырлый биюләрең
Бигрәк күркәм күренә.
Берсеннән-берсе матуррак
Эшләпәләр киясең.
Күзләреңне уйнатасың,
Әй, син кемне сөясең?