Генерал Булатов
Һаман истә ут-давыллы еллар,
Онтылмас сугыш мәхшәрләре.
Зур җиңүләр яулап алга барды
Генерал Фатих гаскәрләре.
Һаман истә ут-давыллы еллар,
Онтылмас сугыш мәхшәрләре.
Зур җиңүләр яулап алга барды
Генерал Фатих гаскәрләре.
Җилләр дә тынган инде,
Күлләрдә томан инде,
Син дә йокла, күз нурым,
Әлли-бәлли, былбылым.
Әлли-бәлли, әлли-бәлли,
Әлли-бәлли, былбылым!
Йокла инде, энем, йокла инде,
Син йокласын диеп кояш сүнде.
Йокла, энем, йокла инде…
Озын юллар үтеп, йокы килде.
Бәби туе — бәхет туе ул
Яңа кеше килде дөньяга.
Киләчәккә өстәп якты нур
Тормыш дәвам итә — иншалла
Куанычларым, шатлыгым булып,
Балам — багалмам, үсәсеңме син?
Сагынып җырлар җырыма минем,
Күземнең нуры, күчәрсеңме син?
Юксынам да сезне, чыгам кырларга,
Кырларда тирбәлә язгы томаннар.
Томаннар да никтер моңлы сыманнар…
Зарыктым күрергә сезне, туганнар.
Без — әтинең биш баласы.
Биш баласы — без, биш бармак.
Язмыш җилләре кагылмас,
Биш туган гел бергә булсак.
Янда булган якыннарың —
Яшәүләрнең асыл мәгънәсе.
Һәрвакытта якыннарның
Шат йөзләрен килә күрәсе.
Тормышларның аяз күген
Бәхетләргә килә лә төрәсе.
Җыйнап сугыш серен,
Мәңгелек ут сөйли,
Сүзсез сөйли тарих ялкыны:
Исән калды микән,
Дөрләп янды микән
Сугышларда баткан таң кызы?
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.