Мине күрми китмә
Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
Күңелеңнең «көтми икән…» дигән
Шикле уен берүк ишетмә.
Композиторы на букву: Р
Миндә син бар!..
Ике йөрәк — ике йолдыз…
Йолдыз яна һаваларда.
Миндә син бар!..
Миндә син бар? —
Аралар юк араларда
Аралар юк араларда.
Мин — умырзая
Мәхәббәт дулкын,
Җаным ут ялкын.
Үз ягым якын,
Булса да салкын.
Мин яратам, ә син — юк әле!
Сиңа ярты җаным ярып бирәм,
Бөтенесен бирсәм — үләрмен.
«Юләр икән!» («Юләр дә бу!») диеп аптырама,
Сине яратканга юләрмен.
Мин гашыйк булдым
Мин гашыйк булдым,
Әнкәй, тиргәмә.
Гашыйк күңелдә
Дөнья тирбәлә.
Миләүшәләр (беренче вариант)
Зәңгәр күзле алсу Миләүшәне
Кулымда йөретәм иркәләп.
Безнең сөю соңлап чәчәк атты —
Очрашмадык нигә иртәрәк?!
Көтәм сине (дүртенче вариант)
Юрый-юрый,
Юлларыңа карый,
Көтәм сине, көтәм, кил, иркәм!
Көтә-көтә,
Сабырлыгым бетә,
Нигә, нигә килмисең икән?
Көтмәгәнсең
Көтмәгәнсең мин яныңа килдем,
Туры юлларымны озайтып.
Гомер буе мине синең янга
Мәхәббәтем барды озатып.
Көт кенә сагынып
Көнне көн диеп тормам,
Төнне төн диеп тормам.
Көнен, төнен килермен, /Көнен, төнен барырмын,/
Бик сагындым диярмен. /Яннарыңда калырмын./
Көт кенә сагынып,
Көт кенә сагынып мине!
Көзге яңгыр
Көзге яңгыр, көзге салкын яңгыр
Өсләреңә синең сибелә.
Учакларның пыскып янган мәле —
Шуңа охшаш синең сөю дә.
