Күңелләр калмасын адашып
Тагын язлар килер, чыерчыклар кайтыр,
Ояларын парлап корырлар.
Ямьле язга сөенеп, таң нурына коенеп,
Бер туктамый сайрап торырлар.
Композиторы на букву: Р
Күңелемә яз чорналган
Күңелемә яз чорналган,
Хисләр таша ярлаына.
Йөрәгемнән шатлык тама,
Йөрәгемнән шатлык тама
Җилкенгәндә сиңа таба.
Күңелемдә яз
Кояш бата да кич була,
Күңелем шатлык белән тула,
Нурлар уйный тирә-ягымда.
Күңелем чәчәкләре
Саф сөюем уянганда,
Чәчәк аткан чак иде.
Язын искән таң җилендәй,
Тойгыларым саф иде.
Күңел ташкыны
Сине генә сагынудан
Чишмә чылтырый,
Талпынышып һәр иртәдә
Кошлар җыр җырлый.
Күрми китмә
Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
«Көтми икән…» дигән күңелеңнең
Шикле уен берүк ишетмә.
Күпме күзләр күреп онытылган
Күпме күзләр күреп онытылган,
Күпме йөзләр чыккан исемнән;
Күпме сүзләр киткән хәтеремнән?! —
Ә син һаман, һаман исемдә.
Күз нурым (икенче вариант)
Син ураган юлны мин урыймын,
Эзләреңә түгәм күз нурын.
Син сулаган язны мин сулыймын,
Кайда соң син, үзең, күз нурым?
Кырга чыктым, юлга чыктым
Кырга чыктым, юлга чыктым,
Зәңгәр күккә карадым.
Зәңгәр күкләргә карадым,
Тугыз йолдыз санадым.
Кызыл юрга
Йөрәгемә көмеш тәңкә тездем,
Кулларымда — сары каеш тезген.
Кызыл юрга ялларын уйнатып
Йөгерә-чаба болыннар буйлатып.
