Ромашкалар бүләк иттең
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Розаларым бәллүр савытларда.
Балкышлары ала хушымны.
Мәхәббәт — ул чәчкә, шундый нечкә,
Сулыкмасын дисәң хуш инде.
Язгы ташуларда
Аккан бозга басып,
Икәү килә елга буйлатып;
Берсе җырлый шашып,
Изүләрен ачып,
Икенчесе килә,
Гармун тотып килә.
Уяндыңмы, елмай —
Көнне башла шулай.
Елмай үз-үзеңә,
Әйтәсе сүзеңә,
Тәрәзәдән кергән,
Өйне нурга төргән,
Һәрчак изге көнгә,
Сәлам биргән гөлгә.
Ни булды җаныма, ни булды?
Әллә күк, әллә җир убылды?
Куаныч коесы корыды,
Калмады дөнъяның кызыгы.
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Дуслар белән бергә яшик
Бергә яшәү күңелле.
Бу дөньяда безнең гомер
Мизгел генә түгелме?
Уйна, дустым, мандолина,
Кыллары чыңлап торсын.
Чишмә кебек челтери дип,
Егетләр тыңлап торсын.
Утым бетсә, учагымда,
Күршем, дип мин аңа керәм.
Ут күршемдә җан җылысы
Һич саекмасын беләм.
Тын калыйк, сөйләшмик,
Бу матур таңнарда.
Ни сөйли тибрәлеп,
Асыл кош талларда.