Гел синең хакта
Зәңгәр ефәк күккә бер-бер артлы
Көмеш бөртекләре
Сибелгән чакта,
Уйлыйм, бәгърем, мин синең хакта,
Гел синен хакта.
Зәңгәр ефәк күккә бер-бер артлы
Көмеш бөртекләре
Сибелгән чакта,
Уйлыйм, бәгърем, мин синең хакта,
Гел синен хакта.
Болыннарда йөрдем,
Урманнарга кердем.
Чәчәкле аланнарда
Сине эзләп йөрдем.
Юлларда буран микән,
Карларын салган микән?
Авылның тар урамында
Сукмаклар калган микән?
Мизгел кылымнарын үрәм-сүтәм
Кыш-язларын көтәм һәрвакыт.
Кышларымны гына, язларымны (көзләремне) гына,
Вакытларны булмый туктатып.
Вакытларны булмый туктатып.
Кайчан гына әле бергә идек,
Бергә йөри идек болында.
Шул болыннан җыеп бүләк иткән
Чәчәкләрем иде кулыңда.
Җәйләр үткәч, ялгыз каен үкси,
Үзәкләре сызлый уелып.
Үзенә иш көтеп яши сыман,
Җилләр куенына сыенып.
Син күптән түктең себереп
Искелекнең чүпләрен.
Совет еллары чорында
Чәчәк аттың, Чүпрәлем.
Туган җирне бизәп, Чәрмәсән,
Уралып агасың.
Ярларга түгел дулкыннарың,
Йөрәккә кагасың.
Даның җырга күчә бара,
Чистаем — гүзәл калам.
Исемеңне ишетсәм дө,
Җаныма сихәт алам.
Чаба поезд, чаба
Туган якка таба, —
Каршы ала горур имәннәр.
Бозып яшьлек антын,
Туган якка кайта
«Хуш мәңгегә, сау бул!» дигәннәр.