Әнкәм кайтам яныңа

Кайтып йөре, балам дигән идем.
Күптән кайталмадым, яныңа.
Үземнең дә, бик сагынган чагым.
Юлга чыгалмадым тагын да,
Юлга чыгалмадым тагын.

Көтәсеңдер, әнкәй, гомерем буе,
Без яшәгән, төрле яклардан.
Кайчак, карыйсыңдыр, тәрәзә ачып,
Җил капкасын, җилләр какан да.
Җил капканы, какан да.

Әткәй — әнкәй алтын канат

Рәхмәтләрне сезгә әйтер өчен
Бармы икән сүзләр дөньяда?
Бәхет ташый безнең күңелләрдән
Әткәй-әнкәй имин булганда.

Әткәй — әнкәйләрне онытмик

Әткәй — әнкәйләрне сайламыйлар,
Безгә гомерләр биргәннәр алар.
Нинди генә хәлдә булсалар да,
Дөнъяда бер булып калалар.

Насретдин

Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…

Ешрак яз, әнием, хатларыңны

Еракларда минем туган ягым,
Еракларда сөйгән авылым.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны,
Бигрәкләр дә сине сагындым.

Кадерле әнием

Зәңгәр күктә нурлы кояш балкый.
Җирдә балкый минем әнием.
Якты тормыш бүләк иттең, әни,
Минем өчен син бик кадерле

Вәгъдә бирәм, әнием

Әниемнең уйчан күзләрендә
Күпме моң һәм күпме сагыш бар.
Бар күңелен, йөрөк ялкыннарын
Һәрвакытта миңа багышлар.