Аталар
Аталар, аталар, аталар…
Илемнең, җиремнең терәге;
Без тыныч, без исән, ил исән,
Типкәндә аталар йөрәге.
Аталар, аталар, аталар…
Илемнең, җиремнең терәге;
Без тыныч, без исән, ил исән,
Типкәндә аталар йөрәге.
Картаясың инде әллә, әнкәй,
Маңгаеңда арта сырларың.
Ачулана торгансыңдыр инде,
Язмадың дип миңа җырларың.
Кошларга да канат үскәч,
Канатларга куәт күчкәч.
Калдыра бит туган оясын.
Таң атканда чишмәләргә төшәм
Кар тулган да күңел сафлыкка.
Хыялларың яктыргандай тула
Иске йөрәк тулы сандыкка.
Гармун алдым кулларыма
Телләренә басарга.
Гитара алдым кулыма,
Якын дусым ясарга.
Танго музыкасын ишетсәм,
Дулкын-дулкын тибә йөрәгем.
Дулкын-дулкын тибә йөрәгем,
Биемичә ничек түзәрмен?
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Шат күңелләр сәхрәсендә
Син өстисең нур.
Син — табындаш, юлда — юлдаш,
Рәхмәт сиңа, җыр!
Минем җырым язгы ләйсәннәрдә,
Минем җырым кояш нурында.
Минем җырым бөре булып тула
Куш каенның җылы куенында.
Күңел тулы милли көйләр, моңнар бар,
Йөрәк юатырлыҡ дәртле лә җырлар бар.
Моң белән бергә атлап гомергә,
Язса иде шулай гөрләшеп яшәргә.
Моң, моң, моң,
Безнең күңелләрдә моң.
Моң, моң, моң,
Җырлар бүләк итә моң.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет китерсен.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет килтерсен.