Җырым сиңа!
Күз карашым юлларда,
Каләмнәрем кулларда,
Сиңа атап бер җыр яздым
Сагынганда җырларга.
Күз карашым юлларда,
Каләмнәрем кулларда,
Сиңа атап бер җыр яздым
Сагынганда җырларга.
Бармак очлары тисә дә,
Кагылма, — дисең, — үләм.
Аның саен мин ныгырак
Кочаклап сине үбәм.
Чияле тау, хыялый тау
Юл чатында ята читтә.
Чияле тау аша үткән
Яшьлек юлын бәхет көтә.
Гомерләр үткәндә, йомгакны сүткәндә,
Табыла, яңара язмышлар.
Үкенеп, үкенеп кайтмаслык еллар бар,
Яшьләргә чыланган ялгышлар.
Якты өнем дә син, татлы төшем дә син,
Хыялга үрелгән сөю гөлем дә син.
Йолдыздан күзләдем, җирдән дә эзләдем
Җил-яңгырлар юган, таба алмыйм эзләрен.
Орышмагыз, әрләмәгез,
Булмый инде, туганнар.
Оялчанлык дигән нәрсә
Җанымда бар, канда бар.
Кара алтын белән генә
Макталмый Әлмәт-кала,
Әлмәт егете — ил бөркете
Сугышларда дан ала.
Катюшалар командиры,
Серле туплар аттыра,
Яу кырында дошманнарны
Ялкыны белән кыра.
Әлифбам — тормышта
Беренче баскычым:
Син — белем дөньясын
Ачучы ачкычым.
Зәңгәр күктә тимер кошлар
Җанны телеп нигә оча?
Болытларда югалсыннар,
Кайгыларны яңартмыйча.
Кышкы көндәй кыска гомер.
Сиңа да — бер, миңа да — бер.
Бер гөнаһсыз сабыйларны
Ник үзенә алгандыр гүр?
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.