Булмас димә

Әти-әни, без дөньяга килгәч,
Белмим ,нинди теләк теләгәндер.
Бәхетләре булсын , дигәннәрдер,
Җырчы булсын иде, димәгәндер.

Кояшлы җыр

Елмаеп карыйлар, — Ал, зәңгәр үзләре… Җирдәге чәчәкләр — Кояшның күзләре. Йөргәнмен ишетми Мин аны элгәре… Сандугач теледер — Кояшның телләре. Манды ул алтынга Җәйләрне, көзләрне. Урманда, кырларда — Кояшның эзләре. Кояшның үзе күк Хыяллар югары. Кояшлы булсын гел Балачак юллары.

Ак каеннар шаулый болында (икенче вариант)

Ак каеннар шаулый болында,
Әкрен генә җилләр искәндә;
Нурлы йөзең искә төшкәндә
Сагыну хисе таша җырымда.

Ак күбәләк (икенче вариант)

Күп йөредем гөлләр арасында,
Чәчкәләрне үзең өзмәдең.
Ак күбәләк булып тугайларда
Кемне шулай сагынып эзләдең.

Әле дә дуслар бар әле

Минем йөргән юлларымда
Бурап яуган кар әле.
Кар өстендә учак ягып
Көтәр дуслар бар әле.
Колач җәеп каршыларга
Җан дусларым бар әле.

Өмет (беренче вариант)

Кайгы-сагыш басса, син кайгырма,
Өметеңне өзмә — син яшә!
Чәчәкләргә төренеп язлар килер,
Язлар безгә бәхет өләшә.

Җирдә бер кояш

Йөз куя дөнья
Кояш нурына —
Әйдәгез җырлыйк
Кояш турында:
Кояш — безнең йөздә,
Кояш — безнең күздә,
Кояш — безнең сүздә, дуслар!