Балама!
«Балам кайта!» — диеп, газиз әнкәй,
Олы юлдан көтә, күзен алмый.
Ана йөрәгенең сагышларын
Бакчаларда үскән балан аңлый.
«Балам кайта!» — диеп, газиз әнкәй,
Олы юлдан көтә, күзен алмый.
Ана йөрәгенең сагышларын
Бакчаларда үскән балан аңлый.
Алланың рәхмәте яусын
Тудырган әнкәеңә
Алланың рәхмәте яусын
Үстергән әбкәеңә.
Туган илнең сугыш кырларында
Башын салды күпме солдатлар.
Шул рәхимсез яулар ачысында
Балаларын җуйды аналар.
Безнең яшльек әле узмаган,
Маңгайларга сырлар кунмаган.
Саф өметләр һаман шул көе,
Гомер йомгагының юк җөе!
Киләсе очрашуга тиклем,
Соңдыр булып торыгыз.
Безгә бик шат күтерә алса,
Күңелебезнең җырыбыз.
Үксезләргә җылы бирсен,
Җылы бирсен минем җырым.
Дус һәм иптәш, ялгызларга
Булсын иде минем җырым.
Нинди ямьле безнең үзәннәр,
Түшәлгәннәр йомшак хәтфәләр;
Ал чәчәкләр, яшел үләннәр
Яшьлегемне хәтерләтәләр.
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Бераз басылгандай идем,
Төшләремә ник кердең.
Әллә син дә үкенәсең —
Ямансулап бер көлдең.
Көз инде, бу — кара көз инде.,
Агачлар да сулган, гөлләр дө,
Ашкынма, йөрәгем, ярсынма, түз инде,
Көз килгән бу кара көннәрдә.