Сибелде сәйләннәре
Чык шикелле җемелдәшә
Муенсам сәйләннәре.
Күз алдымнан һич тә китми
Кояш кебек гел елмаеп
Каршыма килгәннәре.
Чык шикелле җемелдәшә
Муенсам сәйләннәре.
Күз алдымнан һич тә китми
Кояш кебек гел елмаеп
Каршыма килгәннәре.
Елмаеп көлсәм дә,
Я дәшми түзсәм дә,
Миндә дә шул ук бер хис инде…
Бигүк сер бирмәгәч,
Зарланып йөрмәгәч,
Сез мине әрнеми дисезме?!.
Кушылып шауладым көзнең
Сары бураннарына:
Яфрак булып сибелдем
Авыл урамнарына.
Тормышымны үзгәртерлек итеп,
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Әткәй-әнкәй фатихасы белән
Билгеләдек никах көнен дә.
Ник очрадың кабат юлларымда
Онытылып барган чагында?
Елмаюың нигә бүләк иттең,
Наз өрмәгәч керсез җаныма?
Еракларга киткәндә дә азга
Өзгәләнеп нигә сагынам?
Тәүге күргән кебек, шашып-ярсып
Күрәсем килә сине яңадан.
Мәхәббәт — гомернең балкышы.
Шул балкыш сүнмәсен гомергә
Җылытсын сине дә, җылытсын мине дә,
Мәхәббәт гомергә, гомергә.
Ямьле язлар җиткәч,
Бозлар агып киткәч,
Зәңгәр күлдә аккош кагына.
Җәйнең ал таңында,
Юксынган чагында
Очып кына килсәң, ни була?
Тавышкаең кыңгыраудай
Колагымны чыңлатыр.
Кемдер өчен кемдер матур,
Минем өчен син матур!
Минем өчен, минем өчен,
Минем өчен син матур!
Сагынулар безне сыный гына,
Сагынулар безне тик якынайта.
Озын-озын чакрымнар аша
Уйларым сиңа, сиңа кайта.