Көтәм (өченче вариант)
Серле төнлә таңны көтәм,
Таң агылгач көнгә үтәм.
Көзен кышка ашкынамын,
Кыш күңелдә яз иртән.
Серле төнлә таңны көтәм,
Таң агылгач көнгә үтәм.
Көзен кышка ашкынамын,
Кыш күңелдә яз иртән.
Аңлый алмыйм мин, аңлый алмыйм мин —
Әллә сөясең, әллә сөймисең?
Уза гомерләр, уза гомерләр,
Көт әле, дисең, көт әле, дисең.
Күршедә яшисең,
Эндәшәм дәшмисең,
Күреп кенә калам синең көлүеңне.
Син генә уемда,
Сер генә син миңа,
Бер күз сирпеп җилкетәсең күңелемне.
Күрәсеңме, күргәнеңне күрәм,
Минем уйлар синең уйда әле.
Яратмаган булып яраттырып
Әйдә, кылан, әйдә, уйна әле!
Күбәләкләп яуган ап-ак карлар
Килеп куна битем очларына
Күзләремдә ай һәм йолдыз нуры,
Бөтереләм хисләр кочагыңда.
Сорый алсаң сөйләр идем
Очраган хәлләремне.
Яшь белән юып бетердем
Күземнең зәңгәрлеген.
Кырау алды сөю чәчкәләрен,
Терелерме икән бу гөлләр?
Яшәрергә күпме вакыт кирәк,
Төзәлергә әрнү күңелләр.
Җанны салып калдыр идең
Бер күлмәк төсле.
Тик бу хисләр миннән күпкә
Көчле… үзсүзле…
Җәйләр җиткәч, авылларга
Кайта кунак кызлары.
Шул кызларны күзләп йөри
Егетнең асыллары.
Төнге утлар көрсенә,
Бер яна да, бер сүнә.
Китәсеңме ияреп,
Шул утларның берсенә.
Еллар да һәм гасырлар да уза,
Картаябыз без дә, дисеңме?!
Ә мин бер дә картаймыймдыр кебек,
Яшәрәмдер генә шикелле.