Җырларым сезгә кала!
Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!
Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!
Беркемгә юк кырын эшем,
Көннән-көн көндәш арта.
Гади булсаң, кыен икән,
Дус дигән дә бер сата.
Мине күргәч, бордың карашыңны,
Күрмәмешкә мине салыштың.
Карашларны читкә борып кына,
Кем төзәтә ала ялгышны?!
Юксынган чакларда,
Табынып хатларга,
Көттем бит мин сине, бик көттем.
Күрешер минутлар
Бик якын калганда,
Ятларга калдырып ник киттем?
Язмышым микән соң,
Ялгышым микән соң?
Соң инде син мине чакырма.
Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.
Сөйләр идем, сагынганда,
Серләремне җилләргә.
Җилләр, җилләр,
Йомшак җилләр,
Сәлам әйтче чибәргә.
Гел кояштан торган юллар безне
Офыкларга таба илттеләр.
Гел хыялдан,
Гел хыялдан торган сүзләремне
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр.
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр, җитеннәр.
Арада ярлар… уртада агым —
Син аргы якта, мин бирге якта.
Шулай булса да минем җырларым
Гел синең хакта, гел синең хакта.
Яратам, дип әйтүчеләр куптер,
Җиңел генә, бик тиз ышанма.
Куңелеңнең серле йомгакларын,
Чит-ятларга сөйләп бушанма.
Елга башы чишмә булса,
Гомер башы балачак.
Яшьлегемә юллар эзлим
Истә торганга һәрчак.