Җырларым сезгә кала!

Безнең гомер мәңгелектә
Бер күз ачып йомган ара,
Шул ара да күпме вакыт ята?
Көннәр аша, айлар аша еллар ага,
Елларымнан җырлар кала, кала,
Җырларым сезгә, дуслар, кала!

Үкенү (беренче вариант)

Юксынган чакларда,
Табынып хатларга,
Көттем бит мин сине, бик көттем.
Күрешер минутлар
Бик якын калганда,
Ятларга калдырып ник киттем?
Язмышым микән соң,
Ялгышым микән соң?
Соң инде син мине чакырма.

Аерылмас җыр

Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.

Җитен чәчәк (Җитеннәр)

Гел кояштан торган юллар безне
Офыкларга таба илттеләр.
Гел хыялдан,
Гел хыялдан торган сүзләремне
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр.
Ишеттеләр,
Ишеттеләр бары җитеннәр, җитеннәр.

Җырым синең хакта

Арада ярлар… уртада агым —
Син аргы якта, мин бирге якта.
Шулай булса да минем җырларым
Гел синең хакта, гел синең хакта.

Ышанма (беренче вариант)

Яратам, дип әйтүчеләр куптер,
Җиңел генә, бик тиз ышанма.
Куңелеңнең серле йомгакларын,
Чит-ятларга сөйләп бушанма.