Назлы гөлкәем

Сөям, бел, сине,
Сөям гел сине.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде;
Гөлкәем, бәгырем,
Нишлим соң инде?!

Мәхәббәтем — төнге абага

Сандугачлар һаман китә алмый,
Чәчәк коя алмый сиреннәр,
Мәхәббәтнең назлы күкрәгенә,
Ялкыңланып тисә иреңнәр.

Мәхәббәтем эзлим

Күнел эзли тәүге мәхәббәтен,
Бакчаларга чыгам таңнарда.
Кошлар сайрый өзеп,
Уйларымны сизеп,
Моңланалар микән алар да?

Мәхәббәтем (беренче вариант)

Син ант иттең, вәгъдә бирдек:
«Гомерлеккә яр булырмын, — дип, —
Арган-талган чакларыңда
Йөрәгенә ял булырмын», — дия.

Мәхәббәт күпере (икенче вариант)

Югалмый саклыйсы иде лә,
Мәхәббәт күпере ничектер
Калсада яшлектә йөрәкләр
Тирбәлә шул күпер бишектә

Мәхббәткә табынам

Йөрәгемне эрнүләргә салып
Үткәннәрдән мине көнләшләмә.
Үткәннәрем сары сагыш кына,
Сагышларга кермә өлешкә.

Мин — яфрак, син — чәчәк

Һәркемнең дә үз чәчәге бар,
Табигать шуңа күнеккән.
Без дә бит табигать баласы,
Табигать гөле иркәм.