Сирень гөлем — йөрәк серем
Бакчабызны ямьгә күмеп,
Чәчәк атты сирень.
Аңлар микән, сөйгән кешем,
Йөрәгемне минем.
Авторы на букву: В
Яшьлегем урамнары
Төшләремә бик еш керә
Яшьлегем урамнары.
Ак бураннарга төренеп,
Эх, берәр ураулары!..
Бер җырлап узам әле
Нигә син булмадың икән
Яшьлегем таңнарында?
Икәү бергә менәр идек
Мәхәббәт тауларына.
Китик инде, җиткәндер
Кунак булып килдек сезгә,
Бүләк итеп җырларны.
Матур икән сезнең якның
Табигате, кызлары.
Авылымны сагынып
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел — тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Өфеләргә барам әле
Өфеләргә барам әле
Ул — минем гүзәл калам.
Анда үткән һәр минутым
Мәңге күңелдә кала.
Җөри сабантуйлары
Питрауларга кайтам әле
Мин Җөри авылына.
Кайтмыйм, барам, тумаган бит
Мин Җөри авылында.
Эх, Сәвәләй, Сәвәләй
Һәркем сөя туган җирен,
Туган илен ярата.
Мин дә сезгә җырлыйм әле
Сәвәләем турында.
Өмет күпере
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Мин әнкәемне төшемдә күрдем
Мин әнкәемне төшемдә күрдем,
Иртән гөлләргә су сибә иде.
Иркә гөлләрдәй әнкәй безне дә
Иркәли иде, гел сөя иде.
