Керфегеңә тамармын мин
Китмә дип күземә карыйсың
Күзләреңдә синең кара урман.
Күзләреңдә синең иген кыры,
Тавышыңда тургай моңы.
Китмә дип күземә карыйсың
Күзләреңдә синең кара урман.
Күзләреңдә синең иген кыры,
Тавышыңда тургай моңы.
Җилләр исә, гөлләр үсә.
Гөлләр үсә, язлар килсә.
Казлар җыры зәңгәр күктә.
Көтә күңел, сине көтә.
Күңелеңдә гел яз булмас.
Көзләр дә җитәр әле.
Сөю гөлләрең саргайгач,
Исеңә төшәр әле.
Төне буе яңгыр ява, тәрәзәм елый,
Өй караңгы ичмасам, син иркәм елмай.
Син елмайсаң, өй яктырып китәр сымак,
Өлгеләрдә күз яшьләре кибер сымак.
Гөлләр алдым, суга салдым,
Агып китте гөлләрем.
Гөлләр кебек яшьлегемне,
Гөлләр кебек яшьлегемне,
Үтәр диеп белмәдем.
Гөлләр алдым, суга салдым,
Агып китте гөлләрем.
Аккан сулар кебек яшьлек
Үтәр диеп белмәдем…
Чәчәкләр сула дип, гомерләр уза дип,
Көз килде җиргә дип моңланма.
Кадерләрен белеп алтындай гомернең
Син яшәп калырга соңлама.
Гомерләр үтмәгән, көз әле җитмәгән,
Елыйбыз, көләбез — яшибез бит әле.
Ак пароход йөзеп килә
Агыйдел буйлап кына.
Гомеркәем үтәр инде
Гел сине уйлап кына.
Сөюләрем көчле, хәтәр яшен төсле,
Тик сак бул: ут белән уйнама, уйнама.
Вәгъдәмне мин бозсам, ятларга кул сузсам,
Гафу итәр бу, дип уйлама.
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.