Безнең көй
Үләннәргә чыклар төшеп,
Юа былбыл эзләрен.
Һушларымны ала язды
«Сөям» дигән сүзләрең.
Үләннәргә чыклар төшеп,
Юа былбыл эзләрен.
Һушларымны ала язды
«Сөям» дигән сүзләрең.
Ак күлмәгем, ак күлмәгем
Бер киюдә каралттым.
Яратмавыңны белсәм дә,
Әллә нигә яраттым.
Аерылабыз инде, бәгърем,
Сөелеп туймас чакта.—
Кошларның да канатлары
Икесе ике якта.
Йөзеп барам! Миңа каршы
Аҗгырып килә дулкын.
Күтәреп бәрде дә мине,
Давам итте үз юлын.
Карлар да бетә инде,
Язлар да җитә инде,
Кар суларына ияреп,
Гомерләр үтә инде.
Каршыма чыксаң иде,
Кулыңны сузсаң иде,
Барган җиреннән гомерне
Туктатып торсаң иде.
Туктатып торсаң иде.
Бу тормышта ак һәм кара
Һаман чиратлашып бара.
Кайчакта ак, кайчак кара
Язмышларга тамга сала.
Әйдә, дустым, кайтыйк әле,
Авыл Сабан туена.
Быел барыбер кайтам дип,
Җыендым кыш буена.
Авылларда каз өмәсе гөрли,
Юл буена канат сипкәннәр.
Канат өсләренә баса-баса
Кызлар каз юарга киткәннәр.
Иң беренче аяк баскан
Кырларым-басуларым.
Яшел дулкыннар кузгата
Йөрәгем ярсуларын.
Син сорама миннән, сорама, —
«Яшәргә, дип, каян ут алдың?»!
Ярсу елгалардан, горур кыялардан,
Яшәүнең үзеннән көч алдым.