Акбүз ат
Туй күлмәге кигән таллар,
Бизәнгән урамнары.
Кочагына алды безне
Мәхәббәт бураннары.
Туй күлмәге кигән таллар,
Бизәнгән урамнары.
Кочагына алды безне
Мәхәббәт бураннары.
Һәр яз саен
Күзләр явын
Алып чәчәк ата розалар.
Бу тормышның, беләм, төрле чагы була,
Шатлыклары була, кайгылары.
Кайгыларны, шатлыкларны үз итүче,
Әл дә син бар, минем сөйгән ярым.
Тәрәздә зәңгәр төн,
Өстәлдә ак кәгазь,
Каләмем яз төсле карада.
Мин сиңа омтылам,
Мин сиңа ашкынам,
Мин сине өзелеп яратам.
Синсез, нурсыз көнем,
Ай — йолдызсыз көнем,
Сөю — назлар көтеп үтә гомерем.
Күктә йолдызлар нурлардан
Чигү чигәләр каеп.
Көйәнтәле кызны кочып
Ай утыра елмаеп.
Сиңа барыр юллар урау,
Тауларны бар үтәсе.
Үр артыннан үрләр тора.
Бар бит барып җитәсе.
Айлы кичләрдә күңелем кузгала,
Сагынуым ургып, ургып юл ала.
Әйтче, агымсу, ник күңелем боек,
Нигә ямансу, әйтче, агымсу?!
Син Агыйдел кызы инде,
Агыйдел табынганын.
Төштә курдем иңнәреңә.
Дулкыннар кагылганын.
Ага сулар, ай, ага шул,
Бездән соң да агачак.
Әй, үкенечкә генә кала
Безнең бергә булган чак.