Авылым егете
Очраттым мин
Яшьлек таңында
Бер чибәрне
Туган ягымда.
Очраттым мин
Яшьлек таңында
Бер чибәрне
Туган ягымда.
Ах, диеп дусларга сөйләргә,
Кешеләр басмаган җирләргә,
Ашкына күңелем чишмәсе,
Яралап китмәде язмышлар,
Тимерләр бөгәрлек көчем бар,
Яшисе дә әле, яшисе!
Буран каплый юлларымны —
Ниләр көтә торгандыр.
Заман авыр дисез лә сез,
Сезгә ниләр булгандыр.
Яратып яшәсәң, гомер матур уза,
Сөенеп каршылый таңнарын.
Уфтанып яшәсәң, йөрәк генә туза,
Чәчләргә чал кертә зарлары.
Китәр идем ерак-ерак,
Ал язмыш таңнарына.
Яралы күбәләк булып
Очам гел яннарыңда.
Язмышлардан узмыш булмый димә,
Язмышлардан узмыш бар бит ул.
Узең ярган сукмаклардан тора
Язмыш!— диеп, салган һәрбер юл!
Соңга калдым, ахры, мин кайтырга,
Көткәннәрдер дуслар, танышлар.
Бер үк җирдә туып үссәк тә без,
Бер үк түгел безнең язмышлар.
Кыр казлары китте тезелеп,
Калды үзәкләрем өзелеп…
Пар казлардай идек без элек, без элек!
Язмышыбыз явыз шаярды,
Ул мәңгегә өзде араны,
Йөрәгебез hаман яралы, яралы…
Синең белән башладык без
Икәү гомер юл башын.
Авыр юлларны үтәрлек
Булдың тугры юлдашым
Иң зур байлык — оныгым,
Шатлыгым, куанычым,
Кайгыларны куа торган
Бердәнбер юанычым.