Яшисе дә әле, яшисе!

Ах, диеп дусларга сөйләргә,
Кешеләр басмаган җирләргә,
Ашкына күңелем чишмәсе,
Яралап китмәде язмышлар,
Тимерләр бөгәрлек көчем бар,
Яшисе дә әле, яшисе!

Яшик җырлашып (Эчең тулы җыр)

Буран каплый юлларымны —
Ниләр көтә торгандыр.
Заман авыр дисез лә сез,
Сезгә ниләр булгандыр.

Яратып яшик (беренче вариант)

Яратып яшәсәң, гомер матур уза,
Сөенеп каршылый таңнарын.
Уфтанып яшәсәң, йөрәк генә туза,
Чәчләргә чал кертә зарлары.

Язмышлардан узмыш булмый димә

Язмышлардан узмыш булмый димә,
Язмышлардан узмыш бар бит ул.
Узең ярган сукмаклардан тора
Язмыш!— диеп, салган һәрбер юл!

Язмышлар (беренче вариант)

Соңга калдым, ахры, мин кайтырга,
Көткәннәрдер дуслар, танышлар.
Бер үк җирдә туып үссәк тә без,
Бер үк түгел безнең язмышлар.

Язмыш (бишенче вариант)

Кыр казлары китте тезелеп,
Калды үзәкләрем өзелеп…
Пар казлардай идек без элек, без элек!
Язмышыбыз явыз шаярды,
Ул мәңгегә өзде араны,
Йөрәгебез hаман яралы, яралы…