Аллага шөкер!
Бер максатсыз, гел заяга
Узмасын гомер.
Исәнмесез, яшибез без,
Аллага шөкер!
Бер максатсыз, гел заяга
Узмасын гомер.
Исәнмесез, яшибез без,
Аллага шөкер!
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!
Дусларны әйбәт-начарга
Юк гомергә бүлгәнем.
Ә шулай да, күп дуслардан
Син якын һәм кадерле.
Абагадай серле синең мәхәббәтең,
Кайчан чәчәк атар — белмәссең.
Өзгәләнеп сине, сине чакырсам да
Ишетмәссең инде, килмәссең.
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Язмышым, кайтар мине урамыма.
Анда калды сабый чакларым.
Анда — гамьсез шатлык белән узган
Әй, бала чагым, хәсрәтсез чагым.
Төннәр дә бик озын
Булмагач син үзең
Йокы да hич керми күзләргә
Елгада ике яр
Бары юк күперләр
Чыгамын мин сине эзләргә.
Икәү эчкән чишмә шул ук,
Икәү тапкан тугай шул.
Тик үзебез гена менә.
Үзгәргәнбез бугай шул?..
Шулай шул…
Шулай шул…
Үзгәргәнбез бугай шул…
Үсмер чакта без кичләрен
Атлар көттек яланда.
Бергәләп учак ягулар
Хәтерләрдә һаман да.
Еллар узган, йөрәк тузган,
Шук малайлар кайларда?
Сагынып шушы чакларны
Урап кайтам уйларда.
Койма буйларында яшел чирәм,
Кычытканнар анда ялангач.
Шул урамнар буйлап, ат-ат уйнап,
Чабып йөргән идек яланбаш.