Хәтер көне
Бүген авыл-шәһәрләрдә
Ыгы-зыгы хөкем сөрә.
Барлык халык якыннарның
Зиратларын барып күрә.
Бүген авыл-шәһәрләрдә
Ыгы-зыгы хөкем сөрә.
Барлык халык якыннарның
Зиратларын барып күрә.
Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.
Эх, кычкырып бер еларга иде
Әнкәемнең ятып кулына.
Ул йөрәге белән аңлар иде
Нинди уйлар төшкән улына.
Дивана мин, дивана,
Дөнья белән куанам (юанам).
Дөнья минем — үз өем,
Дөнья моңы — үз көем.
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.
Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.
Җир асты юллары чатында
Теләнеп хәерче утыра.
Бик мөшкел, аяныч хәлләре,
Кем бирер соң соңгы тиеннәрен?
Күңелемдә сер йөретеп,
Үчләр саклый белмимен.
Бар кешеләр миңа әйбәт,
Начарларын күрмимен.
Канлы яу кырларыннан кайтмый калган
солдатлар кайчак килә уема,
туфрак булмаган алар, ак торнага
әверелгәндер кебек тоела.
Канлы яудан кайтмый калган ирләр,
Әйтерсең дә, җиргә аумаган.
Ул солдатлар, ак торналар булып,
Очып киткән зәңгәр һавага.