Төшләремә керә Кандагар
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.
Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.
Озатып вокзаллар каршында
Маңгайдан үптеләр аналар
Тузанлы юллардан үттеләр
Дөньяны күрмәгән балалар
Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Кулларыма алып аккош каурыйларын
Су буйларын урап әйләнәм.
Дөнья моңга чумган, аңа ниләр булган,
Нигә сагыш калган җәйләрдә?
Алтын бодай яланнарда
Гөрләп кенә үсәчәк.
Матур булсын, якты булсын
Һәрчак безнең киләчәк.
Әллә кояшың сүндеме,
Күзләрең нигә боек?
Күңел күгемне биләгән
Сагышмы әллә болыт?
Тормыш, тормыш. Әкият дөнъясы син,
Хыял белән тула күңелләр.
Әллә яшьлек матур, әллә гөлләр матур,
Әллә матур безнең күңелләр.
Соң булса да, сиңа мин хат язам,
Ничә еллар күрми яшәдем.
Исемең дә инде онытылган,
«Чибәр кыз» дип кенә дәшәмен.