Дуслык җыры (дүртенче вариант)
Дуслык җыры тынмый яңгырасын,
Җиребезне ай-хак мең урасын
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Күңелләрдән күчкән күңелләргә
Җәйгор булып төшкән киң җирләргә
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Авторы на букву: Н
Ак мамыклар
Айлар, еллар үтте, көзләр җитте,
Тагы кошлар китә тезелеп.
Канат җилпеп очкан шул кошларның,
Мамыклары оча тезелеп.
Эх, сез матур кызлар
Дус-ишләрем уйный-көлә,
Мин генә көлмим.
Уенның да ямен тапмыйм,
Ни булды, белмим.
Бормалы су
Ай бормалы, бормалы ла,
Бормалы су буйлары,
Бормалы су буйларында
Үскән зифа буйлары.
Ал матурмы, гөл матурмы,
Гөл булыйм юлларыңда;
Ирмен дигән ир егетнең
Гөл шиңмәс кулларында.
Әткәй йорты (дүртенче вариант)
Тәүге сулыш, тәүге елау,
Әнкәемнең күкрәк сөте,
Тәпәш бер өй, салам түбә,
Учак уты, зәңгәр төтен —
Әткәй йорты.
Әлкием
Әлкием, әллием, бәллием,
Син мине таң белән уяттың.
Язмышым бу җирдә башланды,
Син мине дөньяга озаттың.
Әлмәтем
Һәр дүрт тарафка сузылган юллар
Алып китәргә мине чакыра.
Китсәм дә китәм синнән, Әлмәтем,
Тизрәк әйләнеп кире кайтырга.
Үтәм әле урамнардан (беренче вариант)
Өфе урамнары матур,
Күңелгә күчкән яме.
Матурлык урамын ямьләп,
Тагын бер үтәм әле.
Өфе урамнары моңлы,
Җырга тулышкан мәле,
Өфенең җыр урамыннан
Бер җырлап үтәм әле.
Өфе ни өчен матур?
Өфе каласы ни өчен матур?
Беләм, дускаем, беләм серләрен:
Мин синең белән йөрим урамда,
Миңа елмая синең күзләрең.
Әче микән чияләр?
Хисләр хискә үрелә,
Чәчәкләргә күмелә.
Тар урамнарны киңәйтеп,
Җыр — биюле туй килә.
Әйдә биик, уйныйк, көлик,
Бүген бәйрәм, бүген туй!
Мәхәббәттә уртак фикер,
Кушылган чак ике уй.
