Чәк-чәкле чәй
Чәк-чәк белән чәй эчкәндә
Чак-чак мине үпмәдең,
Үптермәгәч, үпкәләдең
Чак-чак кайтып китмәдең.
Чәк-чәк белән чәй эчкәндә
Чак-чак мине үпмәдең,
Үптермәгәч, үпкәләдең
Чак-чак кайтып китмәдең.
Киек казлар очкан чакта
Үзем генә санадым.
Юлларыбыз аерылганын
Гомер узгач аңладым.
Чиялетау буйларында
Калды яшьлек эзләрем.
Диңгез кичеп, чит җирләрдән
Мин бәхетләр эзләдем!
Телефоннар шалтырыйлар,
Сине көтәләр,
Синең бөтен уйларыңны
Миңа илтәләр.
Беләсеңме, иркәм, бер син таптың,
Юллар ярдың минем йөрәккә.
Дустым да син, ярты җаным да син,
Кунып сайрар тирәк-терәк тә.
Икәү бергә йөргән сукмакларда
Яфрак күмде безнең эзләрне.
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Синнән башка көзләр үзгәрде.
Аһ, өзелә бит үзәкләр,
Казлар оча каңгылдап.
Җилләр кисә канатларын,
Оча каурый зың — зыңлап.
Торналарны озатып калдым,
Ак каенга сөялеп,
Тагын бер җәй үтеп бара
Торналарга ияреп.
Торналарым китеп бара
Киек каз юлы белән,
Яшьлегемне озатып барам
Торналар җыры белән.
Күкләрдә оча күгәрчен
Сыңарын эзли микән.
Әллә илгә шул биектән
Тынычлык тели микән.
Кайткан кошларым, кабат китмәгез,
Ерак илләрдә иркен, димәгез.
Туган ил ямьле, сулары тәмле,
Сызылып аткан таңнары ямьле.