Мин синеке түгел
Син акыллы,
Син бик әйбәт,
Син бик асыл Ир-егет.
Сине күргәч
hич, Бер кыз да
Түзеп торалмас кебек.
Минеке бул дисең миңа
Кулымнан тотасың да.
Тик мин беләм иртәгәчә
Син мине онытасың да.
Син акыллы,
Син бик әйбәт,
Син бик асыл Ир-егет.
Сине күргәч
hич, Бер кыз да
Түзеп торалмас кебек.
Минеке бул дисең миңа
Кулымнан тотасың да.
Тик мин беләм иртәгәчә
Син мине онытасың да.
Көзге салкыннарда адашырлык
Язгы назлар барын сиздеңме?
Ятлар түгел, үзебездә белми
Күпме көттек, көттек бу мизгелне.
Иркәң буласым килә,
Бикәң буласым килә.
Җилләреңә буйсынырлык
Җилкән буласым килә.
Күзем төште сылу-чибөргө
Менә кайгы — инде нишләргә?!
Айлы кичләрен дә,
Ямьле көннәрен дө
Сине уйлыйм, Гүзөл-Гүзөлем.
Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.
Сиңа гашыйк булырмын дип,
Карамадым уйлап та.
Сөярмен дип уйламадым,
Чынлап түгел, уйнап та.
Ул — минем сулар сулышым,
Ул — минем сулар һавам.
Ул — минем йөрәк кагышым,
Ул — минем йөрәк дәвам.
Язмышның ялгышымы бу,
Ялгыштыкмы үзебез?
Икебез дә бер кешегә
Гашыйк булып йөрибез.
Бер көн яныма килдең,
Яратамын бит, дидең.
Яндырма йөрәккәемне,
Көл итәсең, бит, дидең.
Кичке җиләс һава,
Зәңгәр эңгер-меңгер.
Ике гашыйк ярда:
Алар синдер-миндер.
Кулларың кулларда,
Уйларың кайларда?
Нигә әле, нигә
Моңсу җанкайларда?
Чын күңелдән сөйгән ярлар
Алмаша алтын балдак.
Алтын балдак саф хисләрне
Бәхеткә илткән сукмак.