Ал син минем гөлләремне
Үрелеп үскән гөлләремнең
Сиңа бирәм алсуын.
Үрелеп үскән гөлләремнең
Сиңа бирәм алсуын.
Яшьлекнең язында очраштык, таныштык,
Табыштык — аккоштай тиң ярлар.
Син утка, мин суга әйләнеп хушлаштык,
Аерды яшенле яңгырлар.
Ай юлы — гәрәбә юл,
Ай юлы — мәгарә юл.
Мәгарә эчләреннән
Тәгәри йомгагын.
Син яраткан алсу йөзләр
Елмаеп көлеп торсын.
Кая барсаң да өеңә
Кайтасың килеп торсын.
Яратам мин зәңгәр күктә
Мең-мең йолдыз янганын,
Гашыйҡ җаннар ай нурында
Бәхеткә койынганын.
Өр-яңадан башлыйк әле дисең,
Башлыйк әле, дисең, ак биттән,
Бу сүзләрне инде синнән, җаным,
Ничәнчеләр тапкыр ишетәм.
Авылымнан киткәндә мин
Өзеп алдым әремен.
Чит җирләрдә йөргән чакта
Басар йөрәк әрнүен.
Бәйрәмнәрнең иң матуры
Синең туган көн икән.
Куанычлар алып килгән,
Безне бәхетле иткән.
Иремнең әнисен назлап,
Әнкәем, дидем үзем.
Онытыйк әле без әйдә
«Килен-кайнана» сүзен.
Ничәнче кат инде (тагын) язлар килде
Чәчәкләргә җирне күмделәр.
Һаман шулай бер күрергә зарыгып
Яшәр микән безнең күңелләр?!..