Син икәнсең (икенче вариант)
Юллар уздым, иллар гиздем,
Юкка гына гизмәдем.
Юллар узып, илләр гизеп,
Мин бит сине әзләдем.
Юллар уздым, иллар гиздем,
Юкка гына гизмәдем.
Юллар узып, илләр гизеп,
Мин бит сине әзләдем.
Юллар уздым, илләр гиздем,
Юкка гына гизмәдем.
Юллар узып, илләр гизеп,
Мин бит сине эзләдем.
Әгәр мөмкин булса, синең белән
Аерылмас идем бер көнгә.
Яннарымда гына тотар идем, иркәм,
Бирмәс идем бүтән беркемгә.
Мин — ялгыз дулкын,
Син — коткарыр ярым, —
Киң күкрәгеңә
Ничекләр башны салыйм.
Әллә күпме гомер үтеп киткән,
Әллә кемнәр күптән онтылган,
Бик күп йөзләр, күзләр арасыннан
Тик синеке генә сакланган.
Сиңа гына дигән бу хисләрем
Энҗе булып җилгә сибелә.
Яшерен генә өзелеп сөюемне
Җилләр генә белсен, син белмә.
Җәйләрен мин таңнар атканда,
Урманнар, кырларны буйладым.
Саф хисләр, мәхәббәт хакында
Чишмәләр җырлавын тыңладым.
Сарылардан кимә күлмәк
Сарыларга сабышмаска!.
Без икебез — ике ярда
Мәңгелеккә кавышмастай.
Сагынам туган ягымны,
Сандугачлы талымны.
Анда гөлләр чәчәклерәк,
Анда җилләр ягымлы.
Сакладым сине күңелемдә,
Сагынуларыма төреп.
Гомергә бергә булсак та,
Туялмам кебек күреп.