Сагындырып яшә!
Мәхәббәтем-тансык бүләк җанга.
Мәхәббәтем-язмыш сынавы.
Көтмәгәндә көзен чәчәк атты,
Гаҗәп түгел аның соңлавы.
Мәхәббәтем-тансык бүләк җанга.
Мәхәббәтем-язмыш сынавы.
Көтмәгәндә көзен чәчәк атты,
Гаҗәп түгел аның соңлавы.
Бакчада үскән гөлемнең
Тамыры тирәндәдер.
Сагыш утларында янам
Өзелеп сөйгәнгәдер.
Бәхет кошы кунган иңегезгә
Күзегездә шатлык нурлары
Ике йөрәк бергә кушылганда
Башланганда гомер юллары
Никах бит ул укыла күкләрдә
Кавыштыра сөю сукмагы
Алып барсын бәхет илләренә
Мәхәббәтнең олы юллары
Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.
Мәхәббәтнең диңгезендә йөзеп
Коенабыз ләззәт күлендә.
Бернәрсәгә аны тиңләп булмый
Аннан башка тормыш юк җирдә.
Йөрәккәем синен яннарыңда,
Тоясыңдыр аның ялкынын.
Вакытлыча түгел, гомерлеккә
Яратам шул сине, алтыным.
Тылсымлы тере су шикелле
Мәхәббәт күңелне яшәртә.
Йөрәккә көч биреп, дәрт өстәп
Мәхәббәт кешене яшәтә.
Ташкын булып килеп кердең,
Күргәч әллә нишләдем.
Тәнемдә уйный ялкыннар,
Янам-көям кичләрен.
Кайда йөрсәм, нишләсәм дә
Күңелем сиңа тартыла.
Назлы кочагыңда
Эрергә ашкына.
Тавышкаең кыңгыраудай
Колагымны чыңлатыр.
Кемдер өчен кемдер матур,
Минем өчен син матур!
Минем өчен, минем өчен,
Минем өчен син матур!
Кайгыларның барын оныттырып,
Юатасың тик син, юатсаң.
Кемгә барып серем сөйләрмен мин,
Кемем калыр сине югалтсам?