Әтнәм — туган яккаем
Хәтфә таулар, яшел үзәннәрем,
Җир җиләге пешкән болыннар…
Туган якта мине былбыл иткән
Үзем генә белгән җырым бар.
Хәтфә таулар, яшел үзәннәрем,
Җир җиләге пешкән болыннар…
Туган якта мине былбыл иткән
Үзем генә белгән җырым бар.
Мактала безнең Әтнөбез
Эш сөйгән халкы белән.
Саф күңеле, нурлы йөзе,
Ягымлы сүзе белән.
Җырлыйк Әтнә көйләренә,
Җырчыларга таралсын;
Мул уңышлар үстерүдә
Безнең Әтнә дан алсын.
Тәүге сулыш, тәүге елау,
Әнкәемнең күкрәк сөте,
Тәпәш бер өй, салам түбә,
Учак уты, зәңгәр төтен —
Әткәй йорты.
Әй, язмыш, язмыш,
Туган җиремнең
Тугач та кергән
Миңа үз төсе.
Кая барсам да
Мин шат канатлы,
Ирекле, азат,
Һаман үз кеше.
Кырларында гөрләп иген уңа,
Урманында балан, миләшләр,
Гөл-чәчәкләр күмгән болыннарын,
Бакчаларың тулы җимешләр.
Әйдә, киттек Дим буена,
Дим буйларын сагындым.
Дим бит назлы сылу кызы
Минем туган ягымның.
Юксынам дисең син, нигә соң?
Гомерең узмаган бит әле.
Туган як туфрагын сагынып,
Әйләнеп авылга кайт әле.
Агыла тын гына,
Җыр булып моң гына,
Кемнәрдер кайларга китәләр…
Сагыштан янганнар,
Яшьләре тамганнар
Юлларда өзелеп көтәләр.
Авылымнан чыгып киткән чакта,
Туган якның күркәм төсе дип,
Ак каенлы ак чишмәгә килдем,
Хушлашыплар китәр өчен дип.