Җан-дусларым янда булганда!
Беркемнең дә бәхет канатларын
Берүк, Аллам, берүк каерма.
Өзелеп-өзөлеп сөйгән җан-ярлардан,
Чын дуслардан, Ходам, аерма!
Беркемнең дә бәхет канатларын
Берүк, Аллам, берүк каерма.
Өзелеп-өзөлеп сөйгән җан-ярлардан,
Чын дуслардан, Ходам, аерма!
Кыз: Тәрәзәдән нигә бактың, җизнәкәй?
Егет: Яшь йөрәккә ут яктың, балдызым-ялгызым.
Бигърәк авыр дуслар синең арттан,
Яман уйлар уйлап калса да.
Дуслар әйткән авыр сүзләр дә бит,
Йөрәккә ук булып кадала.
Иөгерә-йөгерә җиләк җыйганда,
Карагайлы урман буенда,
Син булырсың минем уемда, Һай!
Билге дә генә куйдым, ай, биләнгә,
Шәүрә килен киләм дә дигәнгә.
Кәнафер дә чәйнәп, беректем бадыян
Шәүрә килен дә кигән җиләнгә.
Олы юлдан ярсып, ярсып чаба
Гомернең йөгерек атлары,
Бәхет бит ул, якын дуслар белән
Тормыш юлын бергә атлавы.
Күкрәгеңә алып кадар чәчәк, янар чәчәк,
Эзләп тугайларга барырсың.
Син эзләмә аны, уз йөрәгең янар чәчәк,
Янар чәчәк булып кабынсын, янар чәчәк,
Яшьлегебез үзе янар чәчәк, янар чәчәк,
Тугайлардан аны эзләмә, янар чәчәк,
Тургайлардан биек күтәрелә, янар чәчәк,
Сайрый, җырлый, сөя, эзләнә, янар чәчәк.
Матур икән ягыбыз,
Бездән сәлам алыгыз,
Сезне уйлап җаннар атып
Җырлап йөргән чагыбыз.
Яратам мин өемне,
Әти белән әнине,
Абый белен энемне,
Бишектәге сеңлемне.
Насыйп булган безгә күрешүләр,
Исәнләшәм сузып кулларым.
Йөрәгемне ачып, сезгә дәшәм,
Сезне яратканга дусларым.