Ак булсын көннәрегез
Дусларыма әзерләгән
Бар минем бүләкләрем —
Йөрәкнең түреннән чыккан
Җырларым-теләкләрем.
Дусларыма әзерләгән
Бар минем бүләкләрем —
Йөрәкнең түреннән чыккан
Җырларым-теләкләрем.
Айдар гынаем да
Вайдар гынаем.
Сары сандугачкаем да
Кара карлыгачкаем.
Җирән атның, ай ялкаен
Алтын тарак белән дә
Тарыймын шул ай-hай, Гөлкәем.
Кузгала поезд кузгала
Аерылабыз мин китәм
Юллар кавыштырган иде
Юллар аера икән.
Ничә тапҡыр инде талпынсам да,
Аерылып булмый язмыштан.
Канатланып очып китәр идем
Өлешемә төшкән ялгыштан.
Ничә тапкыр инде талпынсам да,
Канатланып куя аккошлар.
Әллә нигә очып китеп булмый,
Аерылып булмый язмыштан.
Күңелең китек булса да,
Булса да тирән яра,
Керфегең түбән кадама,
Аккан суларга кара.
Агыла да болыт, ай, агыла,
Өйкем — өйкем булып кабарып.
Шул болытка текләп карый торгач,
Ни өчен соң әле капыл гына
Зиһеннәрем китте таралып?
Җиңәр, ахры, мине юләр үлем.
Мин суыктан, беттән, ачлыктан
Үләрмендер шулай, мич башында
Туңып үлгән төсле карчыклар.
Сыналадыр безнең җаннар,
Авырлыклар да гына.
Авырлыклар булган җирдә,
Сабырлыклар да була.