Авыл эте
Саташып өреп куя ул,
Авылда этләр өрсә.
Оясыннан чыкмый ята,
Хуҗага кунак килсә.
Хуҗа кушмый тавышланмый —
Ялгыш өрсә, эш харап.
Ай тулган кышкы төннәрдә
Ул улый айга карап.
Абдрахман
Унар гына сумлык, ай, ун акык,
Егет, салдыр ияр кашыңа.
Атам дусты диеп ышанма, егет,
Атаң дусты җитер башыңа.
«Салават абый» диләр
Мин һаманда унсигездә кебек,
Бер нәрсә дә үзгәрмәде кебек:
Кояш бата — һаман әлекке,
Таңнар ата — һаман әлекке…
Яшьти
Исем китеп, тукталыплар калдым:
Төшү белән сиңа карашың.
Кем бу, дисәм — син икән бит, яшьти,
Танымый да узып барасың.
Яшьлекнең җәйге таңнары
Яшьлекнең җәйге таңнары
Җуелмый ул хәтердән.
Бәхетсез яшьлегем, диеп
Телем бармый әйтергә.
Яшьлек эзләре (икенче вариант)
Инде еракларда калды
Яшьлек эзләре.
Гомеремнең юлларыннан
Сине эзләрмен.
Яшьлек таңы
Урманнарга керсәм, хәйран калам,
Сокланамын кошлар тавышына.
Тәүге яшьлек язындагы сыман
Син чыгарсың кебек каршыма.
Яшьлегем сукмаклары (икенче вариант)
Еллар узган саен һаман
Үткәннәр сагындыра.
Яшьлегебез шул елларның
Иң матур чагы гына.
Тәүге яшьлек аланы
Сагындырып искә төшә
Җиләкле аланнары.
Яшел хәтфә болыннары,
Миләш һәм баланнары.
Тәгәри тормыш арбасы
Тәгәри тормыш арбасы,
Ай үтәсен көн үтә;
Язны кичеп, җәйне гизеп,
Гомер көзенә җитә
