Кышкы моңнар (икенче вариант)
Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Ап-ак карлар ява, карлар ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып та көтәр кешең булса,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Ап-ак карлар, ява карлар, ява,
Җирдә кышны сагынып көтә микән?
Сагынып көтәр кешең булса гына,
Бу гомерләр матур үтә икән.
Кырга чыктым, юлга чыктым,
Зәңгәр күккә карадым.
Зәңгәр күкләргә карадым,
Тугыз йолдыз санадым.
Кырау алды сөю чәчкәләрен,
Терелерме икән бу гөлләр?
Яшәрергә күпме вакыт кирәк,
Төзәлергә әрнү күңелләр.
Йөрәгемә көмеш тәңкә тездем,
Кулларымда — сары каеш тезген.
Кызыл юрга ялларын уйнатып
Йөгерә-чаба болыннар буйлатып.
Күптән түгел бүләк иткән идең
Бәхет гөле — хуш исле кызыл розалар,
«Яратам!» — дип әйтмәсәң дә беләм,
Сөю билгеләре бит алар.
Кызыл миләш ачы була,
Кырау төшми өзмиләр.
Кызыл миләш кызып тора,
Көзгә хәтле түзмиләр.
Кызыл гөлләр, кызыл гөлләр,
Бигрәк якын төсләре.
Ялкын булса бәхетләре,
Юк икән шул исләре.
Чирәмнәргә
Чык төшермим,
Урамда йөрим дә мин,
Берәүне күзлим дә мин.
Йөрәгемне
Һич төшенмим,
Сөям дә, сөймим дә миң,
Ятка сер бирмим дә мин.
Мендәренә чумып бер кыз елый,
Күз яшьләрен күрә ай гына.
Ерактагы ярын сагына ул —
Аны уйлый, көтә, кайгыра.